ویژه نامه فصلنامه شماره 31 - جلد دوم

الگوهای طراحی فضای سبز در اقلیم گرم و خشک

نویسندگان:

محمد علی بیگی نژاد گروه معماری، علوم تحقیقات تهران - واحد بین المللی قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران (نویسنده مسئول Mohammad.ali_beygi@yahoo.com)

صفحات از: 453 - 458

 تعداد بازدید:  72    تعداد دانلود:  0

چکیده

با تأکید بر اینکه جمعیت در حال افزایش است و همچنین ساخت و سازهاي شهري و نياز ضروري انسان‌ها به فضاي سبز براي ايجاد تعادل اجتماعي، جسماني و روحي، امری مهم وحیاتی به شمار می‎آید.در كشوري مثل ايران كه بيشتر مناطق آن در كمربند خشك جهان واقع شده، شهرها براي مقابله با آلودگي‌هاي صوتي و هوا، همچنين كاهش استرس‌هاي محيطي بيشتر ازهر نقطه ديگري به فضاي سبز نياز دارند. فضاي سبز شهري بخشي از فضاي باز شهري است که عرصه هاي طبيعي يا اغلب مصنوعي آن زير پوشش درختان، درختچه ها، بوته ها، گل ها، چمن ها و گياهان پوششي است. فضاي سبز شهري بر اکولوژي شهري به ويژه اقليم، هوا، خاک، آب‌هاي زير زميني و جامعه حيواني تاثير مي گذارد. استقرار و رشد گياهان بستگي به ساختار ژنتيکي، شرايط محيطي و خاک دارد و از آنجا که شرايط اقليمي در سطح وسيع قابل کنترل نيست، در انتخاب گياهان براي فضاي سبز بايد طوري عمل کرد که شرايط اقليمي آن مشابه رويشگاه طبيعي گياه باشد، تا گونه معرفي شده بتواند به نحو احسن استقرار يافته، توليد مثل کرده و با محيط سازگار شود. در همين راستا جهت طراحي فضاي سبز شهري در مناطق گرم و خشک توجه به گونه هاي گياهي سازگار با اين گونه مناطق و ميزان مقاومت آن ها در برابر شوري خاک و کم آبي ضروري مي باشد. در مناطق شور نيز يکي از راهکارهاي مناسب جهت حل مشکل شوري استفاده از گياهان بومي متحمل به شوري است. در مناطق شهري و صنعتي نزي فضاي سبز با رعايت اصول و قواعد علمي باعث کاهش اثرات زيان آور آلودگي‌هاي محيطي مي شود. يکي از عناصر مهم در ايجاد فضاي سبز، استفاده از درختان و درختچه هاي مقاوم به آلاينده هاي محيطي مي باشد که علاوه بر پديده تصفيه هوا باعث جلوگيري از پراکندگي صداهاي ناهنجار و زيبايي هرچه بيشتر مناطق شهري و صنعتي مي‌شود که اين خود مي تواند باعث شادابي روحيه افراد در محيط هاي مختلف گردد.

واژگان کلیدی

طراحي فضاي سبز، خاک آلوده، خشکي، اصول علمی کاشت، مناطق شهری، شرایط اقلیمی