ویژه نامه فصلنامه شماره 31 - جلد دوم

بررسی نحوه معماری مسجد جامع عباسی متأثر از معماری و فرهنگ اصفهان

نویسندگان:

فرهاد انوری گروه تاریخ، واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد، ایران

فیض الله بوشاسب گوشه گروه تاریخ، واحد نجف آباد،دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد، ایران (نویسنده مسئول f.boushasb@yahoo.com)

احمد کامرانی فر گروه تاریخ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،نجف آباد، ایران

صفحات از: 391 - 402

 تعداد بازدید:  61    تعداد دانلود:  0

چکیده

با ورود دین اسلام به کشور ایران و نفوذ آداب و رسوم اسلامی در زندگی مردم ایران آن زمان، فرهنگ و نحوه ی زندگی مردم ایران با فرهنگ اسلامی در معرض تاثیر متقابل جالب توجهی قرار گرفت که با گذر زمان و با پذیرش هرچه بهتر دین اسلام توسط ایرانیان، این تقابل تبدیل به سازگاری و تطابق موثر در زندگی و معاشرت مردم شد. در این بین، یکی از این سازگاری ها و تاثیرات متقابل، تلفیق معماری اسلامی با معماری و مهندسی سنتی ایرانی بود که منجر به شکل گیری معماری ایرانی - اسلامی گشت. نحوه معماری مساجد پس از ورود دین اسلام به ایران یکی از بارزترین و گویاترین نمونه های تجلی این پدیده تاریخی پس از اسلام می باشد. نگاه دقیق و موشکافانه به اجزای تشکیل دهنده و فضاسازی مساجد و بررسی عوامل شکل گیری ساختاری و جایگاه هر فضا و نقشی که در ارتباط فرهنگی با دیگر فضاها دارد، رهیافتی برای دستیابی به تأثیر معماری اسلامی در شکل دهی شاکلۀ بنای مساجد فراهم می آورد. از این جهت، در پژوهش پیش رو، به معماری و ترکیب فرمی و شکلی فضاهای مسجد جامع عباسی به عنوان تجلیگاه تلفیق معماری ایرانی و مکتب اصفهان با معماری اسلامی و بازخورد آن در نگاه مورخان و سفرنامه-نویسان خارجی و داخلی می‌پردازیم.

واژگان کلیدی

مکتب اصفهان، معماری ایرانی - اسلامی، مسجد جامع عباسی، سنت و رسوم ایرانی