بهار   1391 - شماره (7)

مقایسة تطبیقی پوسته های بیرونی بناهای مسکونی در بافت های سنّتی و مدرن شهر تبریز با رویکرد پایداری   

نویسندگان:

مریم سینگری عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

سروناز عبدلی ناصر دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز (نویسنده مسئول ab.sarv@yahoo.com)

صفحات از: 53 - 62

 تعداد بازدید:  124    تعداد دانلود:  27

چکیده

ضرورت توجّه به امر صرفه جویی بویژه صرفه جویی در مصرف انرژی های فسیلی، باعث شده که توسعة پایدار به یکی از مباحث بسیار مهم و رایج در سطح بین المللی تبدیل شود. بر اساس آمار موجود، افزایش مصرف انرژی در ایران بیش از 5 برابر افزایش مصرف جهانی است. در این میان بناهای مسکونی با کاربری غیرمنقطع بیش از یک سوم انرژی کشور را مصرف می کنند. پوستة بیرونی بنا علاوه بر این که سومین پوست انسان محسوب می گردد، به عنوان مرز میان درون و بیرون، حایلی میان انسان و عوامل اقلیمی محیط خارج است. مقالة حاضر به بررسی رویکردهای اقلیمی نماهای مسکونی تبریز در دو بافت شهری سنّتی و مدرن و مقایسه تطبیقی این دو می پردازد. پژوهش مربوط به این مقاله با تکیه بر روش های پیمایشی و علّی – مقایسه ای انجام شده و هدف از آن تحلیل شاخص های انرژی، مصالح و بازشوها در نمونه های مورد بررسی و مقایسه آن هاست. محاسبات انجام شده مؤیّد این مطلب است که میزان سطوح بازشوها در پوستة خانه های سنّتی تبریز 15 تا 35 درصد و در پوستة خانه های مدرن 27 تا 41 درصد است. علاوه بر آن، با توجّه به ضخامت و مصالح مورد استفاده، مقاومت حرارتی در پوستة بناهای تاریخی 0.59 تا 0.92 m2c/w و در بناهای مدرن 0.36 تا 0.38 m2c/w است. می توان دریافت که پوسته های بیرونی ساختمان های سنّتی تبریز نسبت به ساختمان های مدرن اتلاف حرارت کمتری دارند و با اصول معماری پایدار مطابق هستند.

واژگان کلیدی

مسکن، پوسته بیرونی، مسکن سنّتی و مدرن، اقلیم تبریز، پایداری،