زمستان   1390 - شماره (6)

بررسی اثرات توسعة عمودی شهر بر هویّت محلّه ای (مطالعة موردی، منطقه 7 تهران)   

نویسندگان:

علی شماعی دانشیار دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران (نویسنده مسئول shamaiali@yahoo.com)

رحمان جهانی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی

صفحات از: 73 - 82

 تعداد بازدید:  198    تعداد دانلود:  38

چکیده

توسعه عمودی شهر یا بلندمرتبه سازی در سال های اخیر به یکی از مهم ترین راهبرد ها و برنامه های توسعة شهری تبدیل شده است. این پدیده ضمن داشتن مزایای متعدد، در صورت ضعف در برنامه ریزی اثرات منفی بر شاخص های کیفیّت زندگی و به ویژه «هویّت محلّه ای» می گذارد. این پژوهش با بررسی اثرات نوع سکونت بر هویّت محلّه ای می کوشد تا از این منظر، اثرات بلند مرتبه سازی بر هویّت محلّه ای ساکنان منطقة 7 تهران را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی، پیمایشی و از نوع مقایسه ای است. داده های مورد نیاز با استفاده از ابزار پرسشنامه در میان 384 نفر از ساكنان 20 سال به بالای منطقه 7 تهران به دست آمده است. روش نمونه گیری، خوشه ای چندمرحله ای است. در تحلیل آماری نیز، از آزمون تفاوت میانگین ها (T) استفاده شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که هویّت محلّه ای در منطقة 7 شهرداری تهران تحت تأثیر بلندمرتبه سازی دچار تغییر و تحوّلاتی شده است. نمرة میانگین شاخص های میزان مشارکت و روحیة جمعی، حس تعلّق، شناخت مرز محلّه و تعهدپذیری در آپارتمان نشینی نسبت به متعارف نشینی کم تر است. افت میزان چنین شاخص هایی به موازات آپارتمان نشینی، تأیید کنندة تنزّل هویّت محلّه ای در منطقة 7 تهران خواهد بود.

واژگان کلیدی

توسعة عمودی شهر، هویّت محلّه ای، بلندمرتبه سازی، آپارتمان نشینی، منطقة 7 شهرداری تهران،