پاییز   1390 - شماره (5)

درآمدی بر اثرات اصالت بخشی بافت های فرسوده شهر تهران (نمونة موردی: محلّة مفت آباد)   

نویسندگان:

محمد سلیمانی دانشیار دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تربیت معلم

سیمین تولایی استاد دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تربیت معلم

یداله کریمی پور استاد دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تربیت معلم

اسماعیل آقایی زاده دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت معلم (نویسنده مسئول aghaeizade@gmail.com)

صفحات از: 67 - 78

 تعداد بازدید:  220    تعداد دانلود:  27

چکیده

«باززنده سازی2» بافت های فرسوده در شهرهای ایران، نیازمند آشنایی با روشها و الگوهای مختلف و متفاوتی است. به کارگیری نظریّة اصالت بخشی، که برای ارتقای زندگی شهری بر جا به جایی طبقة متوسط به بالا با افراد فقیر، تأکید می کند، یکی از راهبردهایی است که می توان در راستای نوسازی شهری در ایران مورد آزمون قرار داد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثرات اجرای نظریّه اصالت بخشی، با تأکید بر اثرات جابه جایی جمعیّت در شهر تهران برای پاسخ گویی به این پرسش است که « باززنده سازی بافت های فرسوده شهر تهران با عنایت به نظریّه اصالت بخشی چه اثرات احتمالی در نواحی همجوار و سایر مناطق شهر خواهد داشت؟» برای پاسخ به این پرسش، یکی از محلّه های واقع در منطقه 13 شهر تهران، به نام «مفت آباد» با استفاده از مطالعات میدانی و پرسشگری از ساکنان، مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن است که با باززنده سازی بافت های فرسوده شهر، با استفاده از نظریّه اصالت بخشی، گرچه ممکن است مشکل بافت فرسوده هر نقطه از شهر مرتفع شود، اما پراکنده شدن جمعیّت فقیر در شهر، می تواند به بازتولید فضاهای مشابه در سایر مناطق آن منجر شود.

واژگان کلیدی

باززنده سازی، بافت فرسوده، نظریّه اصالت بخشی، مفت آباد،