تابستان   1392 - شماره (12)

مدیریّت ارزش گذاری در بافت‏های تاریخی «با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی» (نمونة موردی: مطالعه در محور تاریخی خیابان لاله‏زار)   

نویسندگان:

پیروز حناچی استادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران

عباس آذری پژوهشگر گروه معماری و منظر شهری، پژوهشکده فرهنگ، هنر و معماری جهاد دانشگاهی (نویسنده مسئول abbasazari@gmail.com)

سعید محمود کلایه کارشناس ارشد مرمت ابنیه و بافت های تاریخی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

صفحات از: 37 - 46

 تعداد بازدید:  134    تعداد دانلود:  29

چکیده

رویکرد حفاظت از آثار ارزش مند معماری به عنوان عناصری هویّت‏بخش ـ در قالب توسعه، تعمیر و مرمت ـ همواره به‏عنوان رکنی اساسی در تاریخ معماری این مرز و بوم محسوب شده است. در قرن حاضر، ضرورت بازبینی نحوۀ انجام بررسی‏ علمی برای اولویّت‏بندی آثار، به منظور ثبت و حفاظت از آن ها، احساس می شود. این امر به‏واسطۀ گسترش شهرها، تغییر رَویۀ حفاظت از این آثار و پیچیده‏تر شدن امر حفاظت، تعدّد آثار و تغییر در نگرش مردم (به‏عنوان استفاده کنندگان از این فضاها) و مدیران شهری پدید آمده است. این پژوهش بر آن است تا با به‏کارگیری فن آوری سیستم اطلاعات جغرافیایی و تعریف و تحدید مجدد نظام ارزش‏گذاری بر آثار معماری موجود، در فضای یکی از خیابان های تاریخی تهران (خیابان لاله زار) به سندی معتبر بر پایۀ شاخص‏های ارزشی آثار معماری‏، به منظور نحوة دخالت در فرآیند بهسازی و نوسازی آن، دست یابد. در بخش نخست پژوهش، ارزش‏گذاری مورد بحث قرار گرفته و در بخش دوم از منظر تکنیکی به چگونگی به‏کارگیری سیستم اطلاعات جغرافیایی (با عنوان ابزاری نوین)، با رویکرد ارزش‏گذاری و انطباق آن با موضوع مرمت پرداخته شده است. برای دست یابی به این هدف، ابتدا به روش میدانی اطلاعات مورد نیاز گردآوری شده و در ادامه با تحلیل آن، خروجی‏های مورد نیاز، در قالب نقشه‏های کمّی و کیفی در ارتباط با ارزش‏های مورد نظر، تهیه شده است. اطلاعات به دست آمده و قیاس آن با شرایط موجود، ضرورت تغییر در رویکرد ارزیابی ارزشی آثار و لزوم به‏کارگیری شیوه‏های نوین را در گرد‏آوری داده ها و تحلیل آن ها تأیید می‏کند.

واژگان کلیدی

ارزش گذاری، میراث فرهنگی، حفاظت، ابنیۀ تاریخی، سیستم اطلاعات جغرافیایی، مستندسازی،